Kategoria: Zaproszenia

Promocja dwujęzycznego tomu poetyckiego Anny Pituch-Noworolskiej „Cień stokrotki / The Shadow of a Daisy”, Klub Dziennikarzy Pod Gruszką, 24 lutego, godz. 18.00

20 lut

Foto: Maria Leżańska

POEZJA, W KTÓREJ DOMINUJE CZŁOWIECZEŃSTWO

Spotkanie literackie w Sali Baltazara Fontany Klubu Dziennikarzy „Pod Gruszką” w dniu 24 lutego rozpoczęło się nietypowo – od wspomnienia o zmarłym kilka dni temu Profesorze Ignacym Fiucie, filozofie, poecie, nauczycielu akademickim i Koledze z Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Zgromadzeni uczcili Jego pamięć minutą ciszy.

Zaplanowaną na ten wieczór autorski prezentację nowej książki Anny Pituch-Noworolskiej, dwujęzycznego tomu poezji „Cień stokrotki” poprowadziła Lucyna Bełtowska. Z iście skrupulatną dokładnością, jak przystało na muzealniczkę, prowadząca skatalogowała „dzieło sztuki” opisując książkę Anny Pituch-Noworolskiej za pomocą danych technicznych oraz zawartości tomu z podziałem na rozdziały, fotografie a nawet ilości nazw kwiatów i drzew pojawiających się w wierszach.

Podczas rozmowy z autorką Lucyna Bełtowska skupiła się na tematyce prezentowanej poezji, w której jak powiedziała, dominuje człowieczeństwo – jako empatia, harmonia, miłość, piękno natury i radość z jej obserwacji, ale także zachwyt nad drobiazgami, szczegółami ulubionej architektury średniowiecznej, które autorka potrafiła dostrzec podczas licznych podróży i oczywiście uwiecznić je na fotografii. Wiersze przeczytane po polsku i w wersji anglojęzycznej dały asumpt do dyskusji na temat roli symboli w twórczości poetki, w tym przypisania innych kwiatów kobiecie i mężczyźnie (rozdziały „Ja kobieta” i „Ty mężczyzna”).  Rozważania krążyły również wokół trzech „i” w poezji, czyli interpunkcji, intonacji i interpretacji. Anna Pituch-Noworolska wyznała, że stara się zostawiać czytelnikowi refleksję, domysł i ewentualne zakończenie, jeśli wiersz nie ma wyraźnej puenty. Od tego jak czytelnik w trakcie lektury rozłoży te akcenty, zależny jest odbiór wiersza. Na przykładzie interpretacji „Spotkania”, wiersza z omawianego tomiku, przekonaliśmy się, że tekst można odczytać na kilka sposobów.

Końcowa część wieczoru dotyczyła kwestii przełożenia wierszy na język angielski. O współpracy translatorskiej z autorką, która sama przetłumaczyła swoje teksty, opowiadała czuwająca nad poprawnością przekładu anglistka, tłumaczka i poetka Anna Maria Stępień.

W podziękowaniach nie zabrakło słów uznania dla Pani wiceprezes Danuty Sułkowskiej za każdorazowe profesjonalne przygotowania literackich spotkań Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich w Klubie „Pod Gruszką”.

Grażyna Potoczek

Promocja książki Lucyny Bełtowskiej „WYZNANIA MUZEALNICZKI. historie – wspomnienia – impresje”; Klub Dziennikarzy Pod Gruszką, 10 lutego, godz. 18.00

11 sty

Foto: Maria Leżańska

FASCYNUJĄCE OPOWIEŚCI O NIEZWYKŁYM MIEJSCU
Lucyna Bełtowska, od niedawna członkini Związku Literatów Polskich, zaprezentowała w Klubie Dziennikarzy „Pod Gruszką” swoją książkę „Wyznania muzealniczki. Historie, wspomnienia, impresje”, będącą opowieścią o jej, trwającej pół wieku, pracy w Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego mieszczącego się w Collegium Maius. Jak mówiła, była to nie tylko praca kustosza, ale fascynacja historią tego magicznego miejsca i zgromadzonych tu zabytków wzbogacona ciekawymi kontaktami z odwiedzającymi muzeum znanymi ludźmi, prezydentami, królami, cesarzami. Szczególnym sentymentem darzyła prof. Karola Estreichera, który przyjął ją do pracy i wprowadzał w tajniki pracy muzealnego kustosza. To on we wrześniu 1939 roku postanowił rozmontować ołtarz Wita Stwosza z Kościoła Mariackiego i ukryć go przed hitlerowcami w podziemiach sandomierskiego klasztoru, a gdy hitlerowcy go znaleźli i wywieźli do Norymbergii, doprowadził do jego powrotu w 1946 roku do Krakowa.
Jak się okazało w czasie promocji książki, to właśnie temat ołtarza Wita Stwosza połączył prowadzącą to spotkanie prof. Annę Pituch-Noworolską z autorką książki, bo obydwie panie w połowie lat pięćdziesiątych, jako małe dziewczynki, widziały wraz z rodzicami na Wawelu wystawę dwustu figur z tego ołtarza, które po konserwacji czekały na przeniesienie ich do bazyliki mariackiej. Jak stwierdziły, bezpośredni kontakt z tymi stojącymi na podłodze rzeźbami, to było ogromne przeżycie, które potem przyczyniło się do ich zainteresowań sztuką.
Lucyna Bełtowska opowiedziała też o organizowanych przez siebie wystawach w Collegium Maius, a szczególnie o tej z 2012 roku poświęconej Hugonowi Kołłątajowi, reformatorowi i rektorowi Uniwersytetu Jagiellońskiego (w 200-lecie śmierci).
Fragmenty książki „Wyznania muzealniczki” czytał Jacek Kumański, od lat związany z Muzeum UJ.
Leszek Konarski

Promocja tomu poetyckiego Małgorzaty T. Skwarek Gałęskiej „Puchar Likurga” – Klub Dziennikarzy Pod Gruszką, 27 stycznia, godz. 18.00

5 sty

Foto: Maria Leżańska

KOSMOS I POEZJA

Wydawałoby się, że trudno pogodzić wiedzę o kosmosie i poezję. Wieczór, którego gościem była Małgorzata T. Skwarek-Gałęska a prowadzącym Robert Marcinkowski pokazał, że wcale nie są to pojęcia przeciwstawne.

Małgorzata T. Skwarek-Gałęska przyjechała z Łodzi. Jest autorką 12 tomików poezji, a wieczór poświęcony był promocji ostatnio wydanego tomiku pod tytułem „Puchar Likurga”. Spotkanie zaczęło się od pytania o inspirację, o moment, który był zapoczątkował pisania wierszy. Okazało się, że przełomowym momentem, który natchnął autorkę do pisania był przedmiot – pióro jeszcze takie ze stalówką, któremu często przytrafiają się kleksy. Jak przyznała, rękopisy nadal pisze piórem, ale już wiecznym. Wielu autorów wciąż używa pióra i nie jest to rzadkie zjawisko.

Inspiracją do poruszania konkretnych tematów, opisu zdarzeń, zagadnień, zjawisk w wierszach autorki jest jej zainteresowanie wieloma dziedzinami wiedzy, ale głównie szeroko rozumianym pojęciem kosmosu. To zainteresowanie jest dwukierunkowe – my ludzie jako część kosmosu i kosmos jako istnienie bez względu na to czy jesteśmy, czy nas nie ma. Na pytanie o tytuł tomiku – „Puchar Likurga” autorka wyjaśniła, że jest to rzeczywisty przedmiot – puchar szklany, w którym w szkło wtopione są drobinki srebra i złota tak, że zależnie od światła puchar zmienia kolor. Do dziś nie wiadomo, jak zostały odlane. I ta fascynacja znalazła miejsce w wierszu pod tym samym tytułem: „nanodrobinki srebra i złota/ wymieszane spojone w jedno/ mogą pomóc lub zabić/ wiedzą o tym/ strażnicy trwania”. Mówiąc o tym wierszu, autorka podkreśliła, że poezja jest jak ten puchar – odbiera się ją w kolorach i to różnych lub bez koloru. Kosmos pojawia się w kilku wierszach – np. „Gloria”: „niesporczaki polecą w kosmos/ przecież wyglądają jakby stamtąd przybyły/ tyle wytrzymują… a my wciąż odkrywamy tajemnice Shakespeare’a”…

W wierszach Małgorzaty T. Skwarek-Gałęskiej pojawiają się rzadkie przedmioty – dodekahedron, zwierzęta – niebieski smok (rzadki gatunek ślimaka), struktury – helisa nici DNA, zjawiska – widmo Brockenu, horyzont Turnera i pojęcia filozoficzne – brzytwa Ockhama.

„Puchar Likurga” jest pozycją dwujęzyczną – polsko-hiszpańską i nie jest to jedyna pozycja tłumaczona na język hiszpański. Oprawa graficzna tomików jest bardzo ciekawa, a autorce pomaga w tym córka – Dominika Anna Gałęska. Książki mają również zróżnicowaną formę np. „Wachlarze” są maleńką książeczką a „BaletNica” jest połączeniem dwóch tomików w jedną całość, którą można czytać od pierwszej lub od ostatniej strony.

Rozmowa o tworzeniu, o zainteresowaniach, o szeroko rozumianej wiedzy, w tym o kosmosie, była bardzo ciekawa dla słuchaczy, a forma swobodnej wymiany myśli i poglądów przerywana czytaniem wierszy spowodowała, że wieczór minął szybko.

Anna Pituch-Noworolska

Otwarte spotkanie literackie „W kręgu dobrych uczuć”, Klub Dziennikarzy Pod Gruszką, 20 stycznia, godz. 18.00

5 sty

Foto: Maria Leżańska

OTWARTE SPOTKANIE LITERACKIE „W KRĘGU DOBRYCH UCZUĆ”, KLUB DZIENNIKARZY POD GRUSZKĄ, 20 STYCZNIA, GODZ. 18.00
Kolejne udane spotkanie i miły Pod-Gruszkowy epizod. Spotkania na których czyta wiersze większość (a potencjalnie wszyscy spośród) obecnych autorów, mają wartość zarówno artystyczną jak integracyjną. Wyraża się ona przyjazną reakcją sali i na humor i na lirykę tekstów, spontanicznym dialogiem wykonawców z publicznością – i chęcią kontynuowania wieczoru, już poza salą Fontany, przy herbacie, a nawet grzanym winie. Dzięki sprawnemu zarządzaniu (czytaj zdecydowanej dyrygenturze) pani Prezes Oddziału Anny Pituch-Noworolskiej, w regulaminowej godzinie zmieściła się druga runda wystąpień autorskich, już bez ograniczeń sekundowych, przydająca wieczorowi charakteru powiększonej wolności, a nawet, jakże właściwego poetom, rozprzężenia. Którego w żadnym razie nie można mylić oczywiście z brakiem dyscypliny. Reprezentowany był także świat poetycko aktywnej medycyny (a zwłaszcza piękniejszej połowy świata tego kwiat). W rozbudzaniu reakcji sali wyróżnił się Aleksander Jasicki, łącząc erotyzm tekstów ze swym wznowionym członkostwem (czy go to nie obraża, upewniał się) w Oddziale. Wybuchem (stłumionego natychmiast) śmiechu pani Prezes dała do zrozumienia, że nie ma nic obraźliwego w członkostwie w Krakowskim Oddziale ZLP, zaś o starożytnej tradycji wysuwania na czoło członka z ramienia przypomniał Andrzej Walter, którego szacunek dla tradycji w pełni podzielam.
Robert Marcinkowski