Danuta Maria Sułkowska

sulkowska

Danuta  Sułkowska

Pisarka, publicystka, krytyk literacki
Redaktor naczelna „Literata Krakowskiego”, redaktor XLIII – LII  Almanachu Krakowskiej Nocy Poetów; inicjatorka i współorganizatorka ogólnopolskich konkursów poetyckich: „O Wawrzyn Sądecczyzny” oraz „Stary Sącz. Witraż poetycki”; jurorka i redaktor almanachów pokonkursowych. Laureatka II edycji Konkursu im. Księdza Profesora Bolesława Kumora w kategorii „Książka o Sądecczyźnie”.
Liczne publikacje w prasie literackiej i innej, m.in. w „Akancie”, „Gazecie Kulturalnej”, „Literacie Krakowskim”, „Hybrydzie”, „Roczniku Sądeckim”, „Almanachu Sądeckim”. Należy do Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Twórczego Artystyczno-Literackiego. Mieszka w Starym Sączu.

Publikacje książkowe:

„Czas poezji” (wiersze), Kraków 1997

„Ludzie i wiatr” (wiersze), Kraków 1999

„Dojrzewa światło dnia” (wiersze), Kraków 2003

„Olśnienia, tudzież osobiste wycieczki pod adresem bliźniego mego” (fraszki i aforyzmy), Kraków 2004

„Za klauzurą. Starosądecki klasztor Klarysek od założenia do współczesności” (rzecz popularnonaukowa), I wydanie – Stary Sącz 2006, II wydanie – Stary Sącz 2013

„Rzeka” (wiersze), Kraków 2010

„Garbus” (powieść obyczajowa), Stary Sącz 2013

„Manipulowanie zegarem” (wiersze), Kraków 2015

„ŚLADY NA WODZIE. Wiersze wybrane”, Kraków 2022

„Atarowie” (powieść science fiction), Kraków 2023

„Tuż przed zachodem / Just Before Dusk” (wiersze), Kraków 2026

Pada

Pada
a rzeka myśli że to tylko dla niej
te muskania i chłostania z góry
do dreszczu do pulsowania dygotania
do fali drobnej jak łuska ryby i do huczącej
groźnie skręconej w spiralne wiry wężowo lejowato
na wskroś od grzbietu w pianach do dna zmąconego
Pada
a rzeka myśli że to tylko dla niej
te miliardy kropel wnikających z góry w jej zachłanne wnętrze
i te strumienie wezbrane spieszące z szumem
tęsknoty do niej
zawsze do niej
Pada
zieleń coraz bujniejsza wszędobylska zuchwała
drzewa zrzucają konary zboża się kładą z przepicia
na podwórku sześcioletni Jasiek próbuje nie spaść ze starej
opony i wygrać zawody w pływaniu ze stadem kaczek
Pada
a rzeka myśli że to wszystko dla niej

Na spacerze

doszliśmy do starej kuźni
pies obwąchał mury i zaznaczył swoją obecność
ja porozmawiałam z czasem
jak widzisz płynę powiedział
wyrzuciłem zmurszałe cegły ze wschodniej ściany
od słupa przy którym stoisz oderwałem obręcz do wiązania koni
działałem powoli
stosowałem głównie deszcz wiatr i grawitację
załatałem też nowymi dachówkami dziury w dachu
to trwało krótko
ludzie mają zręczne ręce
niestety niczego nie rozumieją
powiedzieli: trzeba mu się przeciwstawić
zatrzymać go

dzisiaj znów się nimi posłużę
naprawię komin

O powieści „GARBUS”

(I część posłowia)

Prezentowana książka jest opowieścią o kondycji ludzkiej, o ciążeniu ku ziemi przy jednoczesnej ciągłej i niezmiennej konieczności wzbijania się ponad nią. O potrzebie autokreacji w głębokim, artystycznym sensie, ale i tworzeniu pozorów dla cudzych oczu. O próżności i małostkowości, od których nie są wolne nawet najlepsze charaktery.

Tytułowy garbus niesie na swoich plecach wielki ciężar: ciężar życia, sporów rodzinnych i trudnych wspomnień, klęsk twórczych i zawiedzionych nadziei. Wszystko to naznacza jego ciało, odkształca je i gnie, aż staje się ono pokraczne i brzydkie. Ale na jego pozorne kalectwo – jego garb – składają się także sukcesy, aspiracje, uczucia, przyszłe dzieła i niegasnące pragnienia. I to wszystko sprawia, że ten pokraczny człowieczek olbrzymieje, jak cień na ścianie, gdy zmienia się światło. Tytułowy garbus odbija się w każdym z bohaterów tej książki: w uzdolnionym artyście i niepoprawnym grafomanie, w starej ciotce i dziwnej staruszce, próbującej usypać górę, która zmieni świat. Jest everymanem, każdym.

Garbus to książka o tych, którzy w poszukiwaniu wielkich idei gubią się w pustych kategoriach pojęć, ale i o tych, którzy, stopieni z rzeczywistością, sięgają głębiej, niż by się sami spodziewali sięgnąć. Ta dwoistość towarzyszy bohaterom na każdym kroku – w zmaganiach z banalną codziennością, ale też w wewnętrznych sporach i rozgrywkach z własną duszą. Definiuje ich i wyznacza cele podróży – zarówno tych z garbem plecaka, jak i garbem doświadczeń, obaw, pragnień, aspiracji…

Justyna Sulima

„ZA KLAUZURĄ. Starosądecki klasztor Klarysek od założenia do współczesności” jest publikacją popularnonaukową o historii Klasztoru Sióstr Klarysek w Starym Sączu oraz o współczesnym życiu jego wspólnoty zakonnej. Dzieje klariańskiego konwentu są nierozerwalnie związane z historią miasta i Ziemi Sądeckiej. Związki te są w tej publikacji wyraźnie ukazane. Rzecz o losach klasztoru na przestrzeni wieków jest zatem również opowieścią o przeszłości Starego Sącza i Sądecczyzny, a także związanych z osobą Świętej Kingi miejsc, instytucji itp.

Jest to pozycja nowatorska; nigdy wcześniej w sposób tak całościowy i dokładny temat ten nie został opracowany. Podczas pisania, autorka współpracowała z Klasztorem, który udostępniał jej materiały źródłowe i opracowania oraz służył inną pomocą merytoryczną. Książka otrzymała pozwolenie władz kościelnych na publikację (imprimatur).

„Za klauzurą” opowiada o wielu sprawach i zdarzeniach, o których jeszcze dotychczas nie pisano wcale, lub pisano w sposób ogólny, m.in.:

– funkcjonowanie gospodarstwa klasztornego od przywrócenia nowicjatu przez zaborców – wykupywanie małych działek ziemi (należącej przez wieki do klasztoru, a skonfiskowanej przez Austriaków), w celu założenia ogrodu, powiększanie gospodarstwa w okresie międzywojennym (za kwoty wniesione przez siostry w posagu), nacjonalizacja ziemi i części budynków klasztornych po II wojnie światowej, trudy odzyskania części przejętych przez Skarb Państwa dóbr, itp.

Przedstawia również fakty bardzo interesujące i ważne dla czcicieli Świętej Kingi. Oto niektóre z nich:

– obszerna relacja dotycząca długich i trudnych starań o beatyfikację księżnej Kingi oraz przystępne i rzetelne przedstawienie Jej procesu kanonizacyjnego, a także dokładny przebieg uroczystości wyniesienia na ołtarze.

– najistotniejsze fragmenty zeznań świadków cudu, którego uznanie przez Ojca Świętego Jana Pawła II zakończyło proces kanonizacyjny Świętej Kingi.

Czytelnicy mogą w tej publikacji przeczytać także o życiu zgromadzenia zakonnego w czasach współczesnych. Klasztor Klarysek jest częścią Starego Sącza, lecz oddzieloną od niego i świata potężnymi murami obronnymi. Życie wspólnoty toczy się za klauzurą, nawet mieszkańcy miasta niewiele o nim wiedzą. Podczas lektury tej książki, można „zajrzeć za klauzurę”, wejść w wyobraźni do tajemniczego świata klariańskiego konwentu.

Wspólnota zakonna to specyficzny rodzaj rodziny. Ma ona swoje zwyczaje, radości i problemy. O wielu z nich można przeczytać w tej publikacji. Ponadto czytelnik zapoznaje się z różnymi ważnymi i pięknymi obrzędami i uroczystościami zakonnymi m.in. z obrzędem obłóczyn oraz ślubów zakonnych, dowiaduje się, jaki jest rytm klasztornego dnia, tygodnia i roku. Większość tych informacji nigdy wcześniej nie została opisana.

Publikacja obala liczne mity dotyczące życia klasztornego w dawnych wiekach oraz współcześnie. Od wydania tej książki zaczęło się większe zainteresowanie klasztorem Klarysek, co wpłynęło też na szersze udostępnianie przez Klasztor wiedzy na swój temat, a także na pokazywanie posiadanych zabytków.

I wydanie „Za klauzurą” ukazało się w ostatnich dniach 2006 roku, tuż przed jubileuszem 750-lecia miasta (2007 rok). Książka była sensacją wydawniczą.