{"id":7653,"date":"2026-02-20T22:15:39","date_gmt":"2026-02-20T21:15:39","guid":{"rendered":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/?p=7653"},"modified":"2026-02-27T21:13:57","modified_gmt":"2026-02-27T20:13:57","slug":"zmarl-profesor-ignacy-stanislaw-fiut","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/?p=7653","title":{"rendered":"ZMAR\u0141 PROFESOR IGNACY STANIS\u0141AW FIUT"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

\n
IGNACY STANIS\u0141AW FIUT <\/strong><\/span><\/div>\n
<\/h6>\n
Filozof, krytyk literacki, poeta. Studiowa\u0142 biologi\u0119 i filozofi\u0119 w Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie; prof. dr. hab.<\/div>\n
Pracownik naukowy w Instytucie Nauk Spo\u0142ecznych Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie (od 1975). Pozosta\u0142 pracownikiem AGH a\u017c do emerytury, pe\u0142ni\u0105c kierownicze stanowiska (kierownik Zak\u0142adu Filozofii w Wydziale Nauk Spo\u0142ecznych Stosowanych AGH, Katedry Kulturoznawstwa i Filozofii na Wydziale Humanistycznym AGH, a nast\u0119pnie kierownika Pracowni Filozofii i Komunikologii). Kierowa\u0142 Pracowni\u0105 Analizy Zawarto\u015bci Prasy w O\u015brodku Bada\u0144 Prasoznawczych UJ.<\/div>\n
By\u0142 tw\u00f3rc\u0105 i redaktorem gazety literackiej \u201eMagdalenka Literacka\u201d wychodz\u0105cej w \u015ar\u00f3dmiejskim O\u015brodku Kultury w Krakowie, nadto publikowa\u0142 m. in. w \u201eMagazynie Kulturalnym, \u201eMiesi\u0119czniku Literackim\u201d, \u201ePi\u015bmie Literacko-Artystycznym\u201d, \u201eMetaforze\u201d, \u201eKo\u0144cu Wieku\u201d i w \u201eOkolicach Poet\u00f3w\u201d. By\u0142 cz\u0142onkiem redakcji kwartalnika \u201eForum My\u015bli Wolnej Krakowski Magazyn Racjonalist\u00f3w\u201d. Od 2005 r. zast\u0119pca redaktora naczelnego tego pisma. Wchodzi\u0142 w sk\u0142ad redakcji \u201eZeszyt\u00f3w Prasoznawczych\u201d i czasopisma filozoficznego \u201eNowa Krytyka\u201d. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z pras\u0105 lokaln\u0105 min. z \u201eGazet\u0105 Nowos\u0105deck\u0105\u201d, \u201eKurierem Staros\u0105deckim\u201d, \u201eZnad Popradu\u201d, \u201eAlmanachem S\u0105deckim\u201d, \u201eAlmanachem Limanowskim\u201d. Cz\u0142onek zespo\u0142u redakcyjnego miesi\u0119cznika \u201eGazeta Kulturalna\u201d (od 2008), oraz kwartalnika \u201eHybryda\u201d (od 2009).<\/div>\n
Jest redaktorem i autorem pos\u0142owi do wielu tomik\u00f3w wierszy, napisa\u0142 kilkadziesi\u0105t recenzji ksi\u0105\u017cek poetyckich.<\/div>\n
Od czasu studi\u00f3w uczestniczy\u0142 w studenckich grupach poetyckich \u201eTylicz\u201d i \u201eWprost\u201d. Cz\u0142onek Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich i Stowarzyszenia Tw\u00f3rczego Artystyczno-Literackiego w Krakowie. Odznaczony Br\u0105zowym Medalem \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d.<\/div>\n
Autor tom\u00f3w poetyckich \u201ePr\u00f3ba zapytywania\u201d 1989, \u201ePrawo natury\u201d 1991, \u201eZoologia rozumu\u201d 1993, \u201eLogika serca\u201d 1996, \u201eWyznania r\u00f3\u017cowej pantery\u201d 1999, \u201eCzas na egzorcyst\u0119\u201d 2004, \u201ePolisemia pi\u0119kna\u201d 2009, \u201eMoja Samotrake. wyb\u00f3r wierszy\u201d 2011, \u201eMoje sny i inne wiersze\u201d 2014, \u201ePegazowi prosto w oczy\u201d 2018, \u201eDusze\u201d 2019, \u201eTylko nie czytaj tego nikomu 2013\u201d<\/div>\n
Napisa\u0142 eseje i opracowania literacko-krytyczne: \u201eCz\u0142owiek wed\u0142ug Alberta Camusa. 1993, \u201e\u015awiaty poet\u00f3w\u201d 1996, \u201eKulturowa to\u017csamo\u015b\u0107 poet\u00f3w\u201d 2008, \u201eTo\u017csamo\u015b\u0107 \u015bwiata poet\u00f3w\u201d 2014, \u201eWsp\u00f3\u0142czesne transformacje medialne\u201d 2015<\/div>\n
Autor 10 ksi\u0105\u017cek z dziedziny filozofii i nauki o komunikowaniu. Pod jego redakcj\u0105 ukaza\u0142o si\u0119 12 prac zbiorowych g\u0142\u00f3wnie z serii \u201eIdee i My\u015bliciele\u201d. Ponad 400 naukowych publikacji prasowych.<\/div>\n
\n
\n<\/div>\n
Krak\u00f3w, 25 lutego 2026 roku, Cmentarz Parafialny \u2013 Pr\u0105dnik Bia\u0142y<\/span><\/div>\n
Pogrzeb Profesora IGNACEGO STANIS\u0141AWA FIUTA<\/span><\/strong><\/div>\n
<\/div>\n
\n
\n<\/div>\n
\n

\"\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

\"\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n

Foto: Robert Marcinkowski<\/p>\n

\n
\n<\/div>\n
S\u0141OWO O PROFESORZE<\/strong><\/span><\/div>\n
<\/h6>\n
<\/div>\n
W codziennym zabieganiu nie mamy wielu okazji, a nawet ch\u0119ci, aby powiedzie\u0107 ludziom, z kt\u00f3rymi si\u0119 stykamy, jak bardzo s\u0105 dla nas wa\u017cni. Ale s\u0105 chwile, takie jak ta, \u017ce chcemy to uczyni\u0107. I w tej w\u0142a\u015bnie chwili \u2013 my cz\u0142onkowie Krakowskiego Oddzia\u0142u Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich pragniemy z\u0142o\u017cy\u0107 ho\u0142d \u015aP Profesorowi Ignacemu Stanis\u0142awowi Fiutowi.<\/div>\n
Nale\u017ca\u0142 do ZLP od 1991 roku. By\u0142 naszym wspania\u0142ym koleg\u0105, przyjacielem i mistrzem. Zawsze \u017cyczliwy, serdeczny i ch\u0119tny do pomocy.<\/div>\n
Wspiera\u0142 nas w publikacji ksi\u0105\u017cek. By\u0142 ich redaktorem i recenzentem. Pisa\u0142 pos\u0142owia i wst\u0119py do nich. Promowa\u0142 nas w prasie literackiej i innej. Napisa\u0142 kilkaset recenzji ksi\u0105\u017cek, w tym wielu cz\u0142onk\u00f3w naszego Oddzia\u0142u oraz poet\u00f3w S\u0105decczyzny, z kt\u00f3rej si\u0119 wywodzi\u0142 i kt\u00f3rej zawsze czu\u0142 si\u0119 synem i obywatelem. Pisa\u0142 rekomendacje dla autor\u00f3w staraj\u0105cych si\u0119 o przyj\u0119cie do ZLP, aby \u0142atwiej przeszli przez surowe sito Komisji Kwalifikacyjnej.<\/div>\n
Przygotowywa\u0142 i prowadzi\u0142 spotkania autorskie, promocje ksi\u0105\u017cek i r\u00f3\u017cnorodne wydarzenia literackie. Spotykali\u015bmy si\u0119 na nich. Cz\u0119sto nosi\u0142 kapelusz, st\u0105d m\u00f3wili\u015bmy o nim z sympati\u0105\u00a0 i szacunkiem \u2013 \u201efilozof w kapeluszu\u201d.<\/div>\n
Jest autorem kilkudziesi\u0119ciu ksi\u0105\u017cek naukowych, krytycznoliterackich i poetyckich oraz setek artyku\u0142\u00f3w prasowych. Publikacje te to ogrom wiedzy, a tak\u017ce niezwyk\u0142a wra\u017cliwo\u015b\u0107 na sprawy wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata i egzystencj\u0119 ludzi w nim bytuj\u0105cych.<\/div>\n
W poezji Ignacego Stanis\u0142awa Fiuta bardzo mocno obecny jest Krak\u00f3w. Wiele\u00a0 w nich zabytkowych miejsc i wa\u017cnych wydarze\u0144 dziej\u0105cych si\u0119 w jego ukochanym mie\u015bcie.<\/div>\n
W jego wierszach s\u0142ycha\u0107 te\u017c huk halnego i szum ryterskiego wiatru oraz plusk fal Dunajca i Popradu. Pojawiaj\u0105 si\u0119 urokliwe uliczki Starego S\u0105cza i pejza\u017ce wsi Mostki, gdzie jest jego rodzinny dom.<\/div>\n
Te i inne obrazy s\u0105 najcz\u0119\u015bciej punktem wyj\u015bcia do snucia refleksji na temat sytuacji w kraju i na \u015bwiecie oraz ludzkich problem\u00f3w, postaw, zachowa\u0144 i pogl\u0105d\u00f3w. Cechuje je ogromna przenikliwo\u015b\u0107 i to charakterystyczne filozoficzne spojrzenie na zagadnienie. Spojrzenie m\u0119drca.<\/div>\n
Czcigodny Profesorze, Kolego, Przyjacielu i Mistrzu! Drogi Ignacy!<\/div>\n
Nie m\u00f3wimy dzi\u015b: \u201e\u017begnaj\u201d. M\u00f3wimy: \u201eDo zobaczenia\u201d. Pozostaniesz w naszych sercach i pami\u0119ci. B\u0119dziemy czyta\u0107 Twoje wiersze i snu\u0107 opowie\u015bci o naszych wsp\u00f3lnych chwilach. W tegorocznym Almanachu Krakowskiej Nocy Poet\u00f3w opublikujemy Twoje wiersze. Jak zawsze. Bo pami\u0119tamy o kolegach, kt\u00f3rzy odeszli ju\u017c na drug\u0105 stron\u0119 t\u0119czy. I w czerwcowy wiecz\u00f3r, podczas Nocy Poet\u00f3w zn\u00f3w us\u0142yszymy Twoje s\u0142owa zapisane na kartach ksi\u0105\u017cek.<\/div>\n
S\u0142owo ma wielk\u0105 moc. Obecno\u015b\u0107 w s\u0142owie to obecno\u015b\u0107 cz\u0105stki duszy, a spotkanie z nim jest jak dotyk d\u0142oni bliskiej osoby.<\/div>\n
<\/h6>\n
Tekst wyg\u0142oszony podczas pogrzebu przez Danut\u0119 Sukowsk\u0105<\/div>\n
\n

WSPOMNIENIA I DEDYKACJE\u00a0<\/strong><\/span><\/p>\n

Anna Pituch-Noworolska <\/span><\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/strong><\/p>\n

Spacer\u00a0<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Mieli\u015bmy te same drogi i szlaki<\/span><\/p>\n

Mijali\u015bmy te same drzewa w li\u015bciach i w \u015bniegu<\/span><\/p>\n

Cho\u0107 nigdy nie szli\u015bmy razem<\/span><\/p>\n

Teraz<\/span><\/p>\n

W pochmurnym dniu<\/span><\/p>\n

Ta sama droga i drzewa<\/span><\/p>\n

Bardziej zamy\u015blone,\u00a0skupione i czujne<\/span><\/p>\n

Bo tylko moje czuj\u0105 kroki.<\/span><\/p>\n

\n
Danuta Su\u0142kowska\u00a0<\/strong><\/div>\n
<\/h6>\n
Sen o staros\u0105deckim spacerze<\/strong><\/span><\/div>\n
<\/h6>\n
\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Profesorowi Ignacemu S. Fiutowi<\/em><\/div>\n
<\/h6>\n
Wspinam si\u0119 strom\u0105 uliczk\u0105<\/div>\n
pod klasztorn\u0105 baszt\u0119<\/div>\n
w\u0119druj\u0119 ko\u0142o przedwiecznego muru<\/div>\n
Kawki przerywaj\u0105 moje rozmy\u015blania o tym<\/div>\n
co min\u0119\u0142o<\/div>\n
a nie min\u0119\u0142o<\/div>\n
K\u0142\u00f3c\u0105 si\u0119 o mieszkania w otworach<\/div>\n
strzelniczych Sp\u00f3r rozstrzygnie bitwa<\/div>\n
Polec\u0105 czarne pi\u00f3ra do zapisywania<\/div>\n
wierszy na jesiennych li\u015bciach<\/div>\n
<\/h6>\n
Zawracam pod wie\u017c\u0105 bramn\u0105<\/div>\n
Spiesz\u0119 w stron\u0119 rynku<\/div>\n
Obok mnie sunie d\u0142ugi zawadiacki cie\u0144<\/div>\n
na krzywych \u0142apach<\/div>\n
Idziemy<\/div>\n
na spotkanie z Poet\u0105<\/div>\n
On ju\u017c czeka w naszej kawiarni<\/div>\n
pod plastikowym dachem<\/div>\n
prze\u015bwietlonym<\/div>\n
zielonym s\u0142o\u0144cem<\/div>\n
<\/h6>\n
Stary S\u0105cz, grudzie\u0144 2014<\/em><\/div>\n
<\/div>\n
\n
\n<\/div>\n

Andrzej D\u0119bkowski<\/strong><\/p>\n

<\/h6>\n

WRASTANIE W \u015aWIAT\u0141O. PO\u017bEGNANIE IGNACEGO<\/strong><\/span><\/p>\n

<\/h6>\n
19 lutego 2026 roku odszed\u0142 prof. Ignacy S. Fiut.<\/div>\n
Pisz\u0119 te s\u0142owa z niedowierzaniem, jakby j\u0119zyk mia\u0142 si\u0119 zbuntowa\u0107 przeciwko faktowi, kt\u00f3ry ju\u017c si\u0119 wydarzy\u0142. Bo jak napisa\u0107, \u017ce odszed\u0142 kto\u015b, kto by\u0142 obecno\u015bci\u0105? Kto by\u0142 g\u0142osem, \u015bmiechem, ironi\u0105, ciep\u0142em d\u0142oni na ramieniu, niespodziewanym telefonem z pytaniem: \u201ePrzyje\u017cd\u017caj cz\u0119\u015bciej, pogadamy\u201d? Jak napisa\u0107, \u017ce nie zadzwoni, nie przy\u015ble maszynopisu, nie zapyta z udawan\u0105 powag\u0105, czy jednak nie zdecyduj\u0119 si\u0119 zrobi\u0107 u niego doktoratu?<\/div>\n
Ignacy Stanis\u0142aw Fiut urodzi\u0142 si\u0119 12 listopada 1949 roku w Nowym S\u0105czu. Poeta, krytyk literatury, prasoznawca, profesor filozofii w Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie od 1997 roku. Uko\u0144czy\u0142 biologi\u0119, a potem filozofi\u0119 na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Doktorat w 1984 roku, habilitacja w 1996. Prac\u0119 na AGH rozpocz\u0105\u0142 w 1975 roku, by\u0142 kierownikiem Zak\u0142adu Filozofii. Cz\u0142onek Stowarzyszenia Tw\u00f3rczego Polart, cz\u0142onek redakcji i Rady Naukowej \u201eHybrydy\u201d, od 1990 roku nale\u017ca\u0142 do Zwi\u0105zku Literat\u00f3w Polskich Oddzia\u0142 w Krakowie.<\/div>\n
To s\u0105 fakty. Daty. Funkcje. Tytu\u0142y. Mo\u017cna je zapisa\u0107, uporz\u0105dkowa\u0107, oprawi\u0107 w ramy \u017cyciorysu.<\/div>\n
Ale Ignacy nie mie\u015bci\u0142 si\u0119 w ramach.<\/div>\n
Pozna\u0142em go trzydzie\u015bci lat temu w Starym S\u0105czu, na jego rodzinnej ziemi. To by\u0142o spotkanie, kt\u00f3re od razu mia\u0142o w sobie co\u015b z powrotu, cho\u0107 przecie\u017c dopiero si\u0119 poznawali\u015bmy. Oprowadza\u0142 mnie po mie\u015bcie z pasj\u0105 przewodnika i czu\u0142o\u015bci\u0105 syna. Ka\u017cdy zau\u0142ek mia\u0142 swoj\u0105 histori\u0119, ka\u017cda kamienica \u2013 wspomnienie, ka\u017cda \u015bcie\u017cka \u2013 \u015blad dzieci\u0144stwa. M\u00f3wi\u0142 o tej ziemi jak o kim\u015b bliskim. Nie jak o miejscu, lecz jak o istocie, kt\u00f3ra go wychowa\u0142a, ukszta\u0142towa\u0142a, nauczy\u0142a milczenia i mowy.<\/div>\n
Ziemia S\u0105decka by\u0142a jego pierwsz\u0105 i ostatni\u0105 nauczycielk\u0105. Wrasta\u0142 w ni\u0105 jak drzewo, kt\u00f3rego korzenie s\u0105 g\u0142\u0119bsze ni\u017c wida\u0107. Nawet kiedy mieszka\u0142 w Krakowie, nawet kiedy prowadzi\u0142 zaj\u0119cia, pisa\u0142 recenzje, publikowa\u0142 ksi\u0105\u017cki, zawsze by\u0142 troch\u0119 tam \u2013 na Ziemi S\u0105deckiej, przy matce, przy wspomnieniu domu, przy zapachu rzeki i wilgotnej ziemi. M\u00f3wi\u0142 o swojej starowince-matce z czu\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra rozbraja\u0142a jego ironiczny ton. W tych chwilach wida\u0107 by\u0142o, \u017ce pod mask\u0105 ci\u0119tego j\u0119zyka kryje si\u0119 ch\u0142opiec, kt\u00f3ry nigdy nie przesta\u0142 kocha\u0107 miejsca, z kt\u00f3rego wyszed\u0142.<\/div>\n
Spotykali\u015bmy si\u0119 cz\u0119sto. W S\u0105czu \u2013 Starym i Nowym \u2013 w Krakowie \u2013 w Pod Gruszk\u0105, Pod Jaszczurami, na ulicach, w kawiarniach, w bibliotekach. W Warszawie, w Poznaniu. Zawsze gdzie\u015b pomi\u0119dzy rozmow\u0105 a \u015bmiechem. Ostatni raz widzieli\u015bmy si\u0119 podczas wsp\u00f3lnego udzia\u0142u w sesji naukowej w Collegium Maius Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. Pami\u0119tam \u015bwiat\u0142o wpadaj\u0105ce przez wysokie okna i jego skupion\u0105 twarz, gdy m\u00f3wi\u0142 \u2013 jak zawsze jasno, precyzyjnie, z charakterystycznym b\u0142yskiem ironii w oku. Nie przypuszcza\u0142em wtedy, \u017ce to b\u0119dzie nasze ostatnie spotkanie twarz\u0105 w twarz.<\/div>\n
Ignacy mia\u0142 dar rozmowy. Nie by\u0142 to zwyk\u0142y dialog. To by\u0142a intelektualna przygoda. Potrafi\u0142 z jednego zdania wyprowadzi\u0107 ca\u0142y esej, z jednego \u017cartu \u2013 filozoficzn\u0105 refleksj\u0119, z jednej anegdoty \u2013 diagnoz\u0119 epoki.<\/div>\n
Kocha\u0142em nasze dyskusje o literaturze, o mediach, o kondycji cz\u0142owieka w \u015bwiecie, kt\u00f3ry coraz szybciej traci\u0142 sens. By\u0142 prasoznawc\u0105, ale patrzy\u0142 na media jak na zwierciad\u0142o duszy zbiorowej. Analizowa\u0142 je z precyzj\u0105 biologa i wra\u017cliwo\u015bci\u0105 poety. Mia\u0142 w sobie oba te \u015bwiaty: \u015bcis\u0142o\u015b\u0107 i metafor\u0119. To rzadkie po\u0142\u0105czenie.<\/div>\n
Zawsze dziwi\u0142 si\u0119, dlaczego nie chc\u0119 robi\u0107 u niego doktoratu. Pyta\u0142 z przek\u0105sem, z lekkim wyrzutem, z u\u015bmiechem, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142: \u201eWiesz, \u017ce by\u0142oby warto\u201d. A ja, troch\u0119 z przekory, troch\u0119 z l\u0119ku przed odpowiedzialno\u015bci\u0105, odmawia\u0142em. Dzi\u015b my\u015bl\u0119 o tym z czu\u0142o\u015bci\u0105. Mo\u017ce powinienem by\u0142 przyj\u0105\u0107 to zaproszenie? Mo\u017ce by\u0142by to jeszcze jeden wsp\u00f3lny rozdzia\u0142? A mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ta nasza relacja \u2013 wolna od formalnych zale\u017cno\u015bci \u2013 by\u0142a pi\u0119kna dlatego, \u017ce by\u0142a czyst\u0105 przyja\u017ani\u0105, rozmow\u0105 bez hierarchii.<\/div>\n
Ignacy mia\u0142 niesamowite poczucie humoru. Ci\u0119ty j\u0119zyk, kt\u00f3ry potrafi\u0142 zrani\u0107, ale nigdy nie by\u0142 okrutny. Ironia by\u0142a jego tarcz\u0105 i jego zabawk\u0105. \u015amia\u0142 si\u0119 ze \u015bwiata, z instytucji, z literackich m\u00f3d, z akademickich p\u00f3z. Ale potrafi\u0142 te\u017c \u015bmia\u0107 si\u0119 z siebie. M\u00f3wi\u0142 o swoich s\u0142abo\u015bciach z tak\u0105 swobod\u0105, jakby opowiada\u0142 anegdot\u0119 o kim\u015b obcym. Ten dystans do siebie by\u0142 oznak\u0105 wielko\u015bci. Wielu ludzi powa\u017cnych nie potrafi by\u0107 powa\u017cnymi bez nad\u0119cia. On potrafi\u0142 by\u0107 powa\u017cny bez patosu.<\/div>\n
A przecie\u017c by\u0142 tak\u017ce wspania\u0142ym poet\u0105. Wra\u017cliwym i uwa\u017cnym. Kto widzia\u0142 go po raz pierwszy \u2013 profesora filozofii, analityka medi\u00f3w, krytyka literackiego \u2013 nie spodziewa\u0142 si\u0119, \u017ce pod t\u0105 powierzchni\u0105 kryje si\u0119 tak subtelna tkanka. Jego poezja by\u0142a jak cichy strumie\u0144 p\u0142yn\u0105cy pod kamieniami dyskursu. Przed ka\u017cd\u0105 now\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 przysy\u0142a\u0142 mi maszynopisy. \u201eRzu\u0107 okiem\u201d \u2013 pisa\u0142. Jakby to by\u0142o co\u015b nieistotnego. Jakby nie chodzi\u0142o o jego najintymniejsze zapisy. Czyta\u0142em te wiersze z poczuciem, \u017ce dotykam czego\u015b delikatnego. \u017be powierzono mi tajemnic\u0119.<\/div>\n
By\u0142 pracusiem. W \u201eGazecie Kulturalnej\u201d by\u0142 sta\u0142ym wsp\u00f3\u0142pracownikiem prawie dwadzie\u015bcia lat. Zrecenzowa\u0142 ponad dwie\u015bcie ksi\u0105\u017cek. Zawsze mia\u0142 zapas tekst\u00f3w. Kiedy inni narzekali na brak czasu, on po prostu pisa\u0142. Rzetelnie. Uwa\u017cnie. Z szacunkiem dla autora i czytelnika. Nale\u017ca\u0142 do tych krytyk\u00f3w, kt\u00f3rzy nie szukaj\u0105 efektownych bon mot\u00f3w kosztem prawdy. Je\u015bli krytykowa\u0142 \u2013 to z argumentem. Je\u015bli chwali\u0142 \u2013 to bez taniej egzaltacji.<\/div>\n
Czasem my\u015bl\u0119, \u017ce by\u0142 cz\u0142owiekiem troch\u0119 nie z tego \u015bwiata. Nie dlatego, \u017ce by\u0142 oderwany od rzeczywisto\u015bci. Przeciwnie \u2013 widzia\u0142 j\u0105 a\u017c nazbyt wyra\u017anie. Ale mia\u0142 w sobie jaki\u015b rodzaj wewn\u0119trznej wolno\u015bci, kt\u00f3ra nie pozwala\u0142a mu ca\u0142kowicie wrosn\u0105\u0107 w mechanizmy tego \u015bwiata. Nie dawa\u0142 si\u0119 do ko\u0144ca oswoi\u0107 instytucjom, \u015brodowiskom, modom. By\u0142 obecny, a zarazem osobny. Jakby sta\u0142 krok obok, patrz\u0105c z u\u015bmiechem i lekkim zdumieniem na to, co inni bior\u0105 \u015bmiertelnie powa\u017cnie.<\/div>\n
Takich ludzi jest coraz mniej.<\/div>\n
Dzi\u015b, kiedy my\u015bl\u0119 o nim, wracaj\u0105 obrazy: spacer po Starym S\u0105czu, rozmowa przy stoliku w krakowskiej kawiarni, telefon z zaproszeniem, najpierw koperta z maszynopisem, potem mail, jego charakterystyczny \u015bmiech. Wraca te\u017c cisza. Ta, kt\u00f3ra zapada po wiadomo\u015bci o \u015bmierci. Cisza, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek pr\u00f3buje zrozumie\u0107, \u017ce ju\u017c nie b\u0119dzie kolejnego spotkania.<\/div>\n
A jednak jest co\u015b, co zostaje. Jego s\u0142owa. Jego wiersze. Jego recenzje. Jego studenci, kt\u00f3rym przekazywa\u0142 nie tylko wiedz\u0119, ale spos\u00f3b my\u015blenia. Jego przyjaciele, kt\u00f3rzy nosz\u0105 w sobie fragment jego spojrzenia na \u015bwiat. Jego ukochana Ziemia S\u0105decka, kt\u00f3ra pami\u0119ta jego kroki.<\/div>\n
Ignacy wrasta\u0142 w \u015bwiat\u0142o. Tak chc\u0119 o nim my\u015ble\u0107. Nie jako o kim\u015b, kto odszed\u0142 w ciemno\u015b\u0107, lecz jako o kim\u015b, kto przeszed\u0142 w inn\u0105 form\u0119 obecno\u015bci. Mo\u017ce teraz spaceruje po swoich rodzinnych \u015bcie\u017ckach w jakim\u015b wymiarze, do kt\u00f3rego nie mamy dost\u0119pu. Mo\u017ce prowadzi kolejn\u0105 rozmow\u0119 \u2013 tym razem ju\u017c bez ogranicze\u0144 czasu.<\/div>\n
Dla mnie pozostanie przede wszystkim przyjacielem. Nie tylko profesorem, nie tylko poet\u0105, nie tylko krytykiem. Przyjacielem, z kt\u00f3rym mo\u017cna by\u0142o milcze\u0107 i m\u00f3wi\u0107, \u015bmia\u0107 si\u0119 i spiera\u0107, planowa\u0107 i wspomina\u0107. Przyjacielem, kt\u00f3ry potrafi\u0142 powiedzie\u0107: \u201ePrzyje\u017cd\u017caj cz\u0119\u015bciej, pogadamy\u201d \u2013 i w tych prostych s\u0142owach zawrze\u0107 ca\u0142\u0105 filozofi\u0119 blisko\u015bci.<\/div>\n
Ignacy, je\u015bli gdzie\u015b jeste\u015b i s\u0142yszysz te s\u0142owa \u2013 dzi\u0119kuj\u0119. Za rozmowy. Za \u015bmiech. Za zaufanie. Za wiersze, kt\u00f3re mi powierza\u0142e\u015b. Za to, \u017ce by\u0142e\u015b.<\/div>\n
Twoje odej\u015bcie zostawia pustk\u0119, kt\u00f3rej nie da si\u0119 wype\u0142ni\u0107. Ale zostawia te\u017c \u015bwiat\u0142o, kt\u00f3re b\u0119dzie \u015bwieci\u0107 d\u0142ugo. W pami\u0119ci. W s\u0142owie. W przyja\u017ani, kt\u00f3ra nie ko\u0144czy si\u0119 wraz z ostatnim oddechem.<\/div>\n
Do zobaczenia, Przyjacielu.<\/div>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

IGNACY STANIS\u0141AW FIUT Filozof, krytyk literacki, poeta. Studiowa\u0142 biologi\u0119 i filozofi\u0119 w Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie; prof. dr. hab. Pracownik naukowy w Instytucie Nauk Spo\u0142ecznych Akademii G\u00f3rniczo-Hutniczej w Krakowie (od 1975). Pozosta\u0142 pracownikiem AGH a\u017c do emerytury, pe\u0142ni\u0105c kierownicze stanowiska … Read More »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"image","meta":{"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-7653","post","type-post","status-publish","format-image","hentry","category-aktualnosci","post_format-post-format-image"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7653","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7653"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7653\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7693,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7653\/revisions\/7693"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zlp-krakow.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}